Minsan napag pasyahan namin ni ina na pumuntang Mall of Asia. Galing sa Quezon Avenue, sumakay kaming MRT para makarating sa Taft. Pagkapasok ng MRT nakaupo naman kami agad.
Habang binabaybay ang kahabaan ng EDSA, bigla naalala ni Ina ang nangyari sa akin sa LRT nung ako'y bata pa.
Ina: Anak, natandaan mo nung muntik ka ng mahiwalay kay Ate Becky mo? (ang aking mabuting yaya)
Neneng: Ah, oo yung biglang nagsara ung lecheng pintuan ng LRT.
Nagtawanan kami ni Ina.
Minsang papunta kami ni Yaya sa kanyang kaibigan na nagtatrabaho sa EVER Caloocan, muntik na kaming magkahiwalay ng tuluyan. Nauna kasi ako pumasok sa LRT at dahil tulakan ang mga tao nahuli si Yaya. Biglang nagsara ang pintuan na siyang naging barricade sa aming dalawa.
Ina: Ano kayang nangyari kung hindi na ulit bumukas ung pinto at dumiretso ka na sa Monumento?
Neneng: Iniisip ko nga nun, baka naging pulubi na ako.
Ina: Oo nga no? Kung saan-saan ka kasi dinadala ni Ate Becky mo.
Pinagsusuntok ko at pinagtatajakan ang pinto, bumukas naman. Tapos hinagkan ko ang yaya ko na parang walang bukas. Buti na lang, kundi baka rugby na ang sports ko ngayon.
Ina: Eh anak, diba sa EVER Caloocan din yung natae ka dati tapos wala tayong tissue. Kabang-kaba ako nun habang nasa grocery... madaling
Neneng: (Namumula dahil ang lakas ng boses ni Ina)
Ina: madali nga ako nung bumibili ng tissue at balikan ka sa CR. Baka kasi may kumidnap sayo bigla.
Neneng: Sino ba namang magnanakaw ng batang tumatae sa loob ng cubicle, aber?!
on the speakers: Taft Station!
1 comment:
hahaha! eskandalosa si inay. :D
Post a Comment